کنسرت تاریخی پینک فلوید در ونیز در سال ۱۹۸۹
در تاریخ موسیقی راک، کنسرت پینک فلوید در ونیز به عنوان یکی از خارقالعادهترین و جنجالیترین اجراهای زنده این گروه انگلیسی شناخته میشود. این کنسرت که بخشی از تور «A Momentary Lapse of Reason» بود، در ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۹ روی یک بارج شناور در کانال بزرگ ونیز ایتالیا برگزار شد. این رویداد که در جشن سنتی «فستا دل رِدِنْتوره» (Festa del Redentore) اجرا شد، با حضور حدود ۲۰۰,۰۰۰ تماشاگر روی کرانهها و قایقهای حوضه سن مارکو به یکی از بزرگترین رویدادهای موسیقی زنده اروپا تبدیل شد. شبکه RAI این کنسرت را به صورت زنده در سراسر جهان پخش کرد و حدود ۱۰۰ میلیون بیننده داشت.
تاریخچه کنسرت پینک فلوید در ونیز
پس از اجراهای موفق در ورونا، مونتزا، لیورنو و کاوا دِ تیرنی در ماه مه ۱۹۸۹، تهیه کننده ونیزی فرانچسکو «فران» توماسی پیشنهاد داد که پینک فلوید تور خود را با یک کنسرت رایگان در ونیز به پایان برساند. قرار بود صحنه اجرا، با ارتفاع ۲۴ متر، در انتهای جزیره جویِدکا نصب شود، اما به دلیل محدودیت فضایی، تصمیم گرفته شد از چندین قایق بزرگ در وسط حوضه سن مارکو، روبروی کاخ دوکاله استفاده شود.
جنجالهای پیش از اجرا
اعلام این رویداد در اوایل آوریل ۱۹۸۹، موجی از بحثهای جنجالی را در ونیز به راه انداخت. نگرانیهای اصلی شامل حفظ اصالت تاریخی شهر و ترس از آسیب دیدن میراث هنری ونیز به دلیل صدای بلند موسیقی بود. سازمان میراث فرهنگی ایتالیا محدودیت ۶۰ دسیبل را برای صدا تعیین کرد تا به موزاییکهای بیزانسی کلیسای سن مارکو آسیبی نرسد (هرچند در طول کنسرت، سطح صدا تا ۹۲ دسیبل نیز ثبت شد). همچنین نصب سرویسهای بهداشتی موقت به دلایل زیباییشناختی ممنوع شد.
در جبهه سیاسی نیز اختلافنظرهای شدیدی وجود داشت. از یک سو، حامیانی مانند جاننی دِ میکلیس (معاون نخستوزیر ونیز) و نِرئو لارونی (مشاور فرهنگی شهرداری) از این رویداد حمایت کردند، و از سوی دیگر، مخالفانی از حزب دموکرات مسیحی به شدت با آن مخالفت کردند. شهرداری ونیز تا ساعات آخر در تصمیمگیری مردد بود، اما در نهایت معاون شهردار، چزاره دِ پیکولی، تنها یک ساعت قبل از شروع کنسرت، مجوز اجرا را صادر کرد.
پخش جهانی و واکنشها
هزینه این رویداد توسط RAI با بودجه ۱ میلیارد لیر ایتالیا تأمین شد و در سراسر جهان، از جمله اتحاد جماهیر شوروی و دو آلمان (شرق و غرب) پخش شد. تخمین زده میشود که ۱۰۰ میلیون بیننده این کنسرت را تماشا کردند، از جمله ۲۷ میلیون نفر در ایالات متحده که آن را از طریق کابل با هزینه ۱۰ دلار مشاهده کردند. در ایتالیا، این کنسرت با ۳.۵ میلیون بیننده و سهم ۳۰٪ از مخاطبان پربیننده شد.
به دلایل فنی مربوط به پخش زنده تلویزیونی و محدودیتهای زمانی ماهوارهای، این کنسرت تنها ۹۰ دقیقه طول کشید و برخی از آهنگهای تور اصلی حذف شدند. در نهایت، تنها ۱۴ آهنگ اجرا شد، در حالی که در تور اصلی ۲۳ آهنگ برنامهریزی شده بود.
واکنش دیوید گیلمور به حواشی کنسرت
دیوید گیلمور، گیتاریست و خواننده اصلی پینک فلوید، بعدها در مصاحبهای گفت:
«اجرای ونیز بسیار جذاب بود، اما پرتنش و استرسزا. ما محدودیت زمانی دقیقی داشتیم و مجبور بودیم آهنگها را کوتاه کنیم، کاری که قبلاً هرگز انجام نداده بودیم. مسئولان شهر به تمام تعهدات خود در زمینه امنیت، سرویسهای بهداشتی و غذا عمل نکردند و بعد همه مشکلات را به گردن ما انداختند. حتی برخی روزنامهنگاران محترم گاردین هم چرندیاتی درباره آسیب دیدن ساختمانها از صدای موسیقی ما نوشتند؛ حرفهای کاملاً بیاساس.»
پایان کنسرت و پیامدهای آن
پایان این کنسرت با نمایش آتشبازی سنتی جشن رِدِنْتوره همراه بود که سطح صدا در آن به ۱۰۷ دسیبل رسید و از محدودیتهای تعیینشده فراتر رفت. پس از کنسرت، حجم عظیمی از زباله (حدود ۳۰۰ تن) در سطح شهر باقی ماند که جمعآوری آن تا دو روز بعد به تعویق افتاد. همچنین گزارشهایی از تخریب محدود در شهر منتشر شد، از جمله خطاندازی روی یکی از ستونهای کاخ دوکاله و شکسته شدن شیشه یک کافه در اعتراض به افزایش قیمتها.
این حواشی منجر به استعفای شورای شهر ونیز در ۲۴ ژوئیه شد، هرچند پس از مدت کوتاهی، شورای جدیدی با ترکیبی مشابه تشکیل شد که رسانههای محلی آن را «شورای فتوکپی» نامیدند.
اعضای گروه و لیست آهنگها
پینک فلوید در این کنسرت متشکل از:
- دیوید گیلمور (آواز، گیتار)
- نیک میسون (درامز)
- ریچارد رایت (کیبورد)
لیست آهنگهای اجراشده:
۱. Shine On You Crazy Diamond, Part I
۲. Learning to Fly
۳. Yet Another Movie
۴. Round and Around
۵. Sorrow (نسخه کوتاهشده)
۶. The Dogs of War
۷. On the Turning Away
۸. Time
۹. The Great Gig in the Sky
۱۰. Wish You Were Here
۱۱. Money (نسخه کوتاهشده)
۱۲. Another Brick in the Wall, Part 2
۱۳. Comfortably Numb
۱۴. Run Like Hell
میراث کنسرت ونیز
این کنسرت تأثیر فرهنگی عمیقی بر جای گذاشت. گروه رگی ونیزی پیتورا فرسکا در آلبوم «نا بروتا باندا» (۱۹۹۱) آهنگی به نام «Pin Floi» را به این رویداد اختصاص دادند. همچنین در سال ۲۰۱۴، به مناسبت بیستوپنجمین سالگرد این کنسرت، نمایشگاهی با عنوان «شب شگفتیها: ونیز ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۹-۲۰۱۴» در کلیسای سابق سانتا ماریا این پورتو برگزار شد.
بدون دیدگاه